تبلیغات
عهد خون با شهیدان انقلاب اسلامی - مراقب فتنه فیس بوک برای اختلاف بین شیعه و سنی باشید . . .
عهد خون با شهیدان انقلاب اسلامی
تهدیدمان کنید تحریممان کنید لب تشنه جان دهیم سازش نمی کنیم
منوی اصلی
مطالب پیشین
موضوعات وبلاگ
نویسندگان
نظرسنجی
آیا با تبدیل شدن وبلاگ "جهادی دیگر" به یک وب سایت "فرهنگی-اجتماعی-سیاسی" موافق هستید؟




آمار وبلاگ
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • کل بازدیدها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین به روز رسانی :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل مطالب :
درباره وبلاگ

یاد ان ذغالی می افتم که در بچگی دستم را سوزاند به یقین رسیدم ودیگر به ان دست نزدم
ای کاش
در دینمان
در اعتقادمان
و در ظهور اقا
در مرگ
به یقین برسیم


این روزها به بعضی دوستان هم‌فکر می‌گویم زود قضاوت نکنیم و موضع نگیریم.
مواظب باشیم تکمیل کننده پازل دشمنان داخلی و خارجی نباشیم، در زمین آنها مهره نباشیم. صلاح در سکوت است و چشم دوختن به دهان رهبر...

می‌گویند: سرباز باید جلوتر از فرمانده باشد!!!

می‌گویم: درست.
ولی نه در تدبیر؛
در سربازی، در جانبازی، در فدا شدن...
...
ولی گاهی برخی از ما، جایمان را با فرمانده اشتباه می‌گیریم!!!
و اکثراً نه عمداً، بلکه سهواً و آن‌هم به دلیل عدم درست دیدن صحنه‌ی مبارزه.

اگــــــــر "شــهــیـــــــــد" نــشــــویـــــــم
لاجــــــــَـــــــرَم خــــــواهــیــــــــم "مــــــُـــــرد" . . .

خدایا ما را ببخش؛

گناهانی که مارا احاطه کرده و خود از آن آگاهی نداریم گناهانی که میکنیم

و با هزار قدرت عقل توجیه میکنیم و خود از بدی آن آگاهی نداریم ...

"نیایش شهید چمران"

در گذری از تاریخ این مرز و بوم آدمهایی بودند که شهامت تمامی بشر را در خود خلاصه داشتند.

در سینه این آدمها دلهایی بود که عشق را افتخار می دانستند. عشقی داشتند که جز به خون رنگین نمی شد و جز به اشک سیراب نمی گشت.

دلی به وسعت دریا و عشقی به شکوه کهکشانها و چهره هایی به تازگی گلهای بهاری.

عطر نفسشان مثل شب بوها هوا را پر می کرد.

و شب از آنها پر بود. از سایه هایشان، از صدایشان، از عطرشان، از اشکشان و از.... خدایشان.

ماه با آنها اشک ریخت و مهتاب در نگاهشان درخشید، ستاره ها در اشکهایشان چکیدند و ابرها حریرهایی شدند تا گونه های ژاله پوش آنها را پاک کنند اما در کوهپایه استوار قامتشان چون مه نشستند و محو شدند.

و اکنون روزهایی که دفتر این تاریخ بسته شده ولی هنوز در باغ شهادت باز است .

جستجو


وصیت شهدا
وصیت شهدا
آرشیو مطالب
لوگوی دوستان

ابزار و قالب وبلاگ

کاربردی

عهد خون با شهیدان انقلاب اسلامی

ابر برچسب ها


چمن‎زار زیبایی بود، انواع علف‌های خوشمزه در میان چمن‌ها وجود داشت. سه گاو سفید، حنایی و سیاه با تفاوت‌های رنگی که داشتند؛ اما باهم یک دل و یک رنگ زندگی می‌کردند و مراقب یکدیگر بودند. گرگ از اتحاد و هم‌دلی آن‌ها نگران بود و جرئت حمله کردن و خوردن آن‌ها را نداشت.

بلاخره گرگ فهمید راه خوردن آن‌ها این است که بین آن‌ها تفرقه ایجاد کند؛ لذا روزی از روزها، گاو سفید برای خوردن علف تازه، از جمع دوستان خود دور شد. گرگ رو به گاو سیاه و حنایی کرد و گفت: این گاو سفید رنگ است، اگر گذر یکی از مردم ده به این جا بیفتد، رنگ سفید او همه را متوجه خود خواهد کرد و خانه امن ما به دست دشمن خواهد افتاد و یکی از ما زنده نخواهیم ماند. بهتر است من این گاو سفید را بکشم و هر سه ما با خیالی آسوده در این‏جا زندگی کنیم.

گاوها فریب سخنان به ظاهر زیبای گرگ را خوردن و راضی شدند گرگ او را بخورد، و وقتی گاو سفید بازگشت، گرگ جستی زد و در یک لحظه، او را از پای درآورد.

چند روزی گذشت. گرگ منتظر فرصتی دوباره بود. تا اینکه گاو حنایی را تنها دید. به سراغ او رفت و گفت: من و تو هم‎رنگیم، باهم برادریم؛ اما این گاو سیاه در میان ما غریبه است. اگر تو اجازه ‏دهی، او را می‏‌کشم و هر دو باهم تا آخر عمر، به خوبی و آرامش زندگی خواهیم کرد.

گاو حنایی، فریب حرف‏‌های گرگ را خورد و پذیرفت تا گاو سیاه هم کشته شود. وقتی گاو سیاه بازگشت، گرگ، به سوی او حمله کرد و گاو بیچاره را از پای در آورد...


چند روزی گذشت. گرگ گرسنه شد و با خیال آسوده به سراغ گاو حنایی رفت. گاو مشغول علف خوردن  بود، گرگ دور گاو چرخی زد و گفت: خوب حالا نوبت تو است که کشته شوی! گاو حنایی با حسرت به آسمان نگاه کرد و گفت: همان روزی کشته شدم که تو آن گاو سفید را کشتی!

به خاطر همین مساله است که همه پیامبران خدا مردم را به وحدت و هم دلی سفارش می‌کردند؛ چرا که می‌دانستند تنها راه غلبه بر این گرگ‎صفتان اتحاد و همدلی بین اقشار مختلف جامعه است و خداوند نیز اتحاد را بهترین راه سعادت و خوشبختی می‌داند و لذا محوری جهت ایجاد اتحاد معرفی می‌کند که همان اطاعت از یک خداست که نتیجه این اطاعت همان اتحاد و همدلی خواهد بود.

خداوند می‌فرماید: «آیینى را براى شما تشریع کرد که به نوح توصیه کرده بود و آن‌چه را بر تو وحى فرستادیم و به ابراهیم و موسى و عیسى سفارش کردیم این بود که: دین را برپا دارید و در آن تفرقه ایجاد نکنید.»[۱]

واقعاً نیز همین‎گونه است؛ تا وقتی که وجه مشترک همه انسان‌ها خدا باشد و همه به فکر رضایت و بندگی او باشند، هیچ‌کسی نمی‌تواند بین آن‌ها تفرقه ایجاد کند؛ ولی زمانی که شخصی منافع خودش را در ایجاد تفرقه ببیند و برای ایجاد تفرقه تفاوت در رنگ یا تفاوت در اعتقادات فرعی یا تفاوت در زبان را بهانه قرار داده و بر تبل اختلاف بکوبد، می‌تواند بین مردم اختلاف ایجاد کند.

امروزه اینترنت یکی از ابزار و رسانه‌های مطرح جهان است و تبادل افکار و اطلاعات به وسیله فضای مجازی صورت می‌گیرد. افراد و سایت‌های زیادی هستند که با پخش قسمتی از یک برنامه قصد ایجاد تفرقه و نفاق در یک ملت را دارند، این افراد و صاحبان سایت‌های تفرقه‌انگیز باید بدانند که خودشان اولین طعمه‌های شکارچی اصلی و دشمن واقعی بشر یعنی شیطان هستند. چرا که امیرالمؤمنین علیه‌السلام در این خصوص می‎فرماید:
«دست خدا (یاری خدا) بر سر جماعت است، از تفرقه بپرهیزید، زیرا شخص تکرو، شکار شیطان است همانگونه که گوسفند تکرو، طعمه گرگ است.»[۲]

اما در مقابل سایت‌هایی که با ایجاد مطالب و پاسخگویی به شبهات باعث از بین رفتن اختلافات و دو دستگی‌ها، و باعث ایجاد هم دلی و وحدت می‌شوند، با این عمل زیبایشان ثواب صدقه را در پرونده اعمالشان به ثبت می‌رسانند؛ چرا که امام صادق علیه‌السلام در این خصوص می‌فرماید:
«ایجاد وحدت هنگام پیدایش اختلاف و تباهی امت و نزدیک کردن آنها در هنگام جدائی، صدقه‌‏ایست که خداوند آن را دوست دارد.» [۳]

همه مخاطبان در فضای مجازی به هنگام دیدن حرفی که معنایش گشتن بندگان خدا، یا محروم کردن آن‌ها از نعمت‌های الهی، یا ایجاد تفرقه میان قوم یا ملت و مکتبی است باید بدانند که این‌ مطالب رنگ و بوی شیطان را می‌دهد و هدف نویسنده به جان هم انداختن افراد است و می‌خواهد از این تفرقه به اهداف شوم خودش برسد. در این صورت است که باید به مشترکات اعتقادی فکر کند و از دامن زدن به این اختلافات پرهیز کند چرا که رسول خدا می‌فرماید:
 «ای مردم، پروردگار شما یکی است (الله)، پدر همه شما یکی است (آدم)، و دین شما نیز یکی است (اسلام)، و عربیت، برای هیچ یک از شما پدر و مادر نیست، بلکه آن هم یکی از زبانهاست و هر کس زبان عربی را بیاموزد، منسوب به عرب می‌شود.»[۴]

بله، امروزه دشمنان بشریت در سایت‌هایی مانند فیس بوک، بالاترین و... با ایجاد این حرف که: ما ایرانی هستیم و دارای مکتب و فرهنگ؛ چرا باید پیرو اعراب باشیم و از عرب تبعیت کنیم، می‌خواهند بین اعتقادات یک ملت سستی و تزلزل ایجاد کنند و از این گذرگاه به اهداف شوم خودشان برسند. و قطعاً این حرف از حلقوم کسانی بیرون می‌آید که دشمن بشریت هستند و خون همه مردم چه عرب و چه ایرانی و چه فلسطین و چه سوریه و عراق از پنجه‌هایشان می‌چکد.

ما همه از فرزندان حضرت آدم هستیم و همه ما به یگانگی خدا اعتراف داریم و اسلام نیز دین خداست. ما از دین خدا پیروی می‌کنیم نه از اعراب، و اگر خداوند دینش را از اعراب شروع کرده است علت و حکمت‌های زیادی دارد که با کوچک‌ترین تحقیق به دست خواهد آمد. مهم این است که بدانیم پخش‌کنندگان این حرف‌ها در شبکه‌های اجتماعی هدفشان ایجاد تفرقه بین مردم و از جمله مسلمانان است.
با توجه به مطالب ذکرشده، بهترین نعمتی که باعث حفظ جهان هستی و برکات زمین و آسمان است، نعمت وحدت و یک دلی است که همه پیامبران با معرفی محور اصلی وحدت که خدای سبحان است در ایجاد آن تلاش کردند.

بر ما نیز لازم است در فضای مجازی با ایجاد محتواهایی که باعث استحکام بین مردم می‌شود و عامل وحدت و یک‌دلی است، به ندای همه انبیا گذشته تا پیامبر خاتم لبیک گفته و بینی بدخواهان و اشرار و مخالفان جان انسان‌ها را به خاک بمالیم. ان‎شاالله

--------------------------------------------------

منابع:
[۱]. «شَرَعَ لَکمْ مِنَ الدِّینِ ما وَصَّى بِهِ نُوحاً وَ الَّذی أَوْحَیْنا إِلَیْک وَ ما وَصَّیْنا بِهِ إِبْراهیمَ وَ مُوسى‏ وَ عیسى‏ أَنْ أَقیمُوا الدِّینَ وَ لا تَتَفَرَّقُوا فیهِ کبُرَ عَلَى الْمُشْرِکینَ ما تَدْعُوهُمْ إِلَیْهِ اللَّهُ یَجْتَبی‏ إِلَیْهِ مَنْ یَشاءُ وَ یَهْدی إِلَیْهِ مَنْ یُنیبُ». [شوری آیه ۱۳]
[۲]. «وَ إِیَّاکمْ وَ الْفُرْقَةَ فَإِنَّ الشَّاذَّ مِنَ النَّاسِ لِلشَّیْطَانِ کمَا أَنَّ الشَّاذَّ مِنَ الْغَنَمِ لِلذِّئْبِ أَلا مَنْ دَعَا إِلَی هَذَا الشِّعَارِ فَاقْتُلُوهُ وَ لَوْ کانَ تَحْتَ عِمَامَتِی هَذِهِ» . [نهج ‏البلاغه، خطبه ۱۲۷.]
[۳]. «الکافی، ج ۲، ص ۲۰۹»
[۴]. «یا أیها الناس، إن الرب واحد و الاب واحد و إن الدین واحد لیست العربیة لأحدکم باب و لا أم و إنما هی اللسان فمن تعلم العربیة فهو عربی.». [معالم الحکومه, ص ۴۰۴]