تبلیغات
عهد خون با شهیدان انقلاب اسلامی - 1
عهد خون با شهیدان انقلاب اسلامی
تهدیدمان کنید تحریممان کنید لب تشنه جان دهیم سازش نمی کنیم
منوی اصلی
مطالب پیشین
موضوعات وبلاگ
نویسندگان
نظرسنجی
آیا با تبدیل شدن وبلاگ "جهادی دیگر" به یک وب سایت "فرهنگی-اجتماعی-سیاسی" موافق هستید؟




آمار وبلاگ
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • کل بازدیدها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین به روز رسانی :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل مطالب :
درباره وبلاگ

یاد ان ذغالی می افتم که در بچگی دستم را سوزاند به یقین رسیدم ودیگر به ان دست نزدم
ای کاش
در دینمان
در اعتقادمان
و در ظهور اقا
در مرگ
به یقین برسیم


این روزها به بعضی دوستان هم‌فکر می‌گویم زود قضاوت نکنیم و موضع نگیریم.
مواظب باشیم تکمیل کننده پازل دشمنان داخلی و خارجی نباشیم، در زمین آنها مهره نباشیم. صلاح در سکوت است و چشم دوختن به دهان رهبر...

می‌گویند: سرباز باید جلوتر از فرمانده باشد!!!

می‌گویم: درست.
ولی نه در تدبیر؛
در سربازی، در جانبازی، در فدا شدن...
...
ولی گاهی برخی از ما، جایمان را با فرمانده اشتباه می‌گیریم!!!
و اکثراً نه عمداً، بلکه سهواً و آن‌هم به دلیل عدم درست دیدن صحنه‌ی مبارزه.

اگــــــــر "شــهــیـــــــــد" نــشــــویـــــــم
لاجــــــــَـــــــرَم خــــــواهــیــــــــم "مــــــُـــــرد" . . .

خدایا ما را ببخش؛

گناهانی که مارا احاطه کرده و خود از آن آگاهی نداریم گناهانی که میکنیم

و با هزار قدرت عقل توجیه میکنیم و خود از بدی آن آگاهی نداریم ...

"نیایش شهید چمران"

در گذری از تاریخ این مرز و بوم آدمهایی بودند که شهامت تمامی بشر را در خود خلاصه داشتند.

در سینه این آدمها دلهایی بود که عشق را افتخار می دانستند. عشقی داشتند که جز به خون رنگین نمی شد و جز به اشک سیراب نمی گشت.

دلی به وسعت دریا و عشقی به شکوه کهکشانها و چهره هایی به تازگی گلهای بهاری.

عطر نفسشان مثل شب بوها هوا را پر می کرد.

و شب از آنها پر بود. از سایه هایشان، از صدایشان، از عطرشان، از اشکشان و از.... خدایشان.

ماه با آنها اشک ریخت و مهتاب در نگاهشان درخشید، ستاره ها در اشکهایشان چکیدند و ابرها حریرهایی شدند تا گونه های ژاله پوش آنها را پاک کنند اما در کوهپایه استوار قامتشان چون مه نشستند و محو شدند.

و اکنون روزهایی که دفتر این تاریخ بسته شده ولی هنوز در باغ شهادت باز است .

جستجو


وصیت شهدا
وصیت شهدا
آرشیو مطالب
لوگوی دوستان

ابزار و قالب وبلاگ

کاربردی

عهد خون با شهیدان انقلاب اسلامی

ابر برچسب ها
ارسال شده در یکشنبه 11 خرداد 1393 ساعت 09:21 ب.ظ توسط سعید اسماعیلی


تک فرزندی و آسیب های آن

در مقاله های قبلی مطرح کردیم که تبلیغات رسانه ای و غیر رسانه ای در کشور ما در رابطه با کاهش جمعیت به قدری فرا رفت که فرزند آوری زیاد به یک ضد ارزش تبدیل شد تا جایی که امروزه در خانواده های زیادی شاهد تک فرزندی هستیم. این در حالی است که ما در یک کشور اسلامی زندگی می کنیم و اگر بخواهیم به توصیه های دین اسلام عمل کنیم نباید شاهد این رخداد باشیم.

امام صادق (ع) از قول جد مهربانش رسول خدا (ص) فرمود:

فرزندان خود را زیاد کنید تا فردای قیامت به واسطه ی(کثرت) شما بر دیگر امم افتخار کنم.

یا در جایی دیگر امام باقر (ع) فرمودند:

چه چیز مانع آن است که فرد مومن، همسر اختیار کند؟ شاید خداوند از این راه فرزندی به او ببخشد که زمین را با گفتن لااله الا الله سنگین نماید. 

تک فرزندی از منظر روان شناسی و علوم تربیتی آسیبهای زیادی می تواند برای والدین و فرزندان ایجاد کند که به برخی از آنها اشاره می کنیم.

والدینی که تنها یک فرزند دارند فرزند خود را بیش از حد در کانون توجهات خود قرار داده و بدون چون و چرا به نیازهایی که حتی بعضی اوقات غیر منطقی یا فراتر از توان مادی خانواده است، پاسخ مثبت می دهند. فرزندان در این خانواده ها غالباً حساس، زود رنج، پر توقع و کم صبر هستند و از جامعه پیرامونی خود انتظار دارند همانند والدین خود به تمامی خواسته هایشان پاسخ دهند و زمانی که می بینند دنیای بیرون تماماً مطابق میل آنها نیست دچار سرخوردگی و مشکلات اجتماعی می شوند. همچنین آنها چون نسبت به بقیه فرزندانی که در خانواده های پرجمعیت هستند کمتر با مشکلات مواجه می شوند شرایطی را که لازمه ی بلوغ روحی و روانی است تجربه نمی کنند و دچار ناسازگاری با جامعه می شوند.

تک فرزند ها بیشتر از بقیه در معرض بلوغ زود رس قرار میگیرند.

در مراحل اولیه کودکی فرزندان بیشتر نیاز به حضور والدین در کنار خود دارند اما در مراحل بعدی کودکی، آنها برای شکل گیری شخصیت اجتماعی و آشنایی با مهارت های ارتباط گیری در جامعه نیاز به حضور همسالان دارند. در خانواده هایی که بیش از دو فرزند دارند؛ خواهر یا برادر بزرگتر می تواند این نقش را برای کودک ایفا کند؛ اما در خانواده های تک فرزند کودک تمام وقت در کنار بزرگسالان قرار می گیرد  و تجربه های کودکی و نوجوانی را که لازمه تکامل و رشد روانی و اجتماعی آن می باشد را کسب نمی کند و از لحاظ روحی و روانی بسیار سریعتر رشد کرده و دنیا را از دید بزرگسالان می بیند و این یعنی همان بلوغ زود رس که می تواند عوارض بسیار بدی برای فرد و جامعه به دنبال داشته باشد. بعنوان نمونه این گونه فرزندان در مقابل استرس های زمان جوانی قرار گرفته اما از دانش مقابله با آن بی اطلاعند و همچنین شرایط جسمی بلوغ را دارا هستند اما تجربه کافی را ندارند. نتیجه اینها بروز رفتار های نابهنجار است که برای جامعه مشکلات فراوانی را بدنبال دارد.

یکی از اصلی ترین ویژگی هایی که فرزندان در خانواده های بیش از یک فرزند دارند هم دلی و هم سویی با افراد خانواده، عشق ورزی و سهولت در برقراری ارتباط با همسالان در جامعه و مدرسه می باشد؛ چرا که زندگی در کنار خواهر و برادر روحیه جامعه گرایانه کودک را تقویت می کند. تک فرزند ها خیلی کمتر این ویژگی ها را دارند و حتی عکس این ویژگی ها را در آن ها می بینیم؛ مثلا گرایش به انزوا، افسردگی، ضعف در برقراری ارتباط با همسالان توجه بیش از حد به بازی های انفرادی مثل بازی های رایانه ای، ترس یا تنفر از حضور در گروه های اجتماعی از جمله خصوصیات تک فرزند هاست.

درک مستقیم روابط انسانی در قالب زندگی خانوادگی، از احساس داشتن خواهر یا برادر ، عمو، عمه، خاله و دایی شکل می گیرد که  افراد جامعه امروزه ما با در پیش گرفتن سیاست تک فرزندی می توانند آینده پر خطری را برای جامعه رقم بزنند و نسل برآمده از این خانواده ها را به سمت انزوا و تنهایی سوق دهند.

بر اساس تحقیقات روان شناسان، رفتارهای پسری که خواهر دارد به هنجار تر از رفتارهای پسری است که خواهر ندارد. یک روانکاو معروف انگلیسی بر این باور است که" ارتباط با خواهر و برادر نقش مهمی در رشد و شکوفایی کودک ایفا می کند. این ارتباط در او میل به بازی و سرگرمی ایجاد می کند، این امکان را فراهم می سازد تا نقشهای متفاوتی را بازی کند، به او کمک می کند تا خلاقیت و خودجوشی اش را افزایش دهد، به او فرصت می دهد تا خشم و پرخاشگریش را ابراز کند و به او می اموزد تا این حس را هدایت کند؛ همان چیزهایی که او را برای زندگی در جامعه اماده می کند."

در خانواده های تک فرزند به دلیل کم شدن ارتباطات کلامی، کوکان به دنبال جایگزینی برای اوقات فراغت خود هستند در نتیجه گرایش آنان به تلویزیون، بازی های رایانه ای، اینترنت و ماهواره به مراتب بیشتر از سایر کودکان است.

وابستگی، پرخاشگری، القای ارزش های فرهنگی ناهمخوان و پیامدهای جسمانی اعم از چاقی، درد های مفصلی، درد مچ، گردن و پیامدهای روانی و آسیب رشته های عصبی پیرامونی اعم از شب ادراری و توهم از حداقل آسیب های بازی های رایانه ای می باشند که امروزه بیشتر اوقات کودکان را پر می کنند. از اصلی ترین عوارض اینترنت، اعتیاد به آن است. کاهش رضایت از زندگی و احساس محرومیت و ایجاد نیاز های کاذب و القای سبک زندگی غربی هم از دیگر آسیب های استفاده از اینترنت و ماهواره می باشد.

ادامه دارد...